hearfootsteps
faredisfare:

Ofra Amit, The Really Important Thing

faredisfare:

Ofra Amit, The Really Important Thing

kerea:

Και χάνονται οι φίλοι …
Και οταν ξανάρχονται
Ζωγραφίζουν χαμόγελα στο πρόσωπο σου …..
Και βήματα στη καρδια σου …..

αυτό.

[Ποιητικά Αποσιωπητικά..]
_________

Μαρία Ιωάννου Δημάκη

Μια φορά κι έναν καιρό
ήταν μια τελεία που ήταν ανήσυχη.
Της άρεσε να κινείται συνέχεια
και να εξερευνά τον κόσμο,
σε αντίθεση με τις άλλες τελείες
που όπου τις έβαζαν κάθονταν.
Στο σχολείο οι δάσκαλοι
την έβγαζαν συνέχεια έξω απο την τάξη
γιατί ήταν πάντα αφηρημένη.
Ήθελε να κοιτά τα δέντρα
και τον ουρανό,
τα πουλιά και τα λουλούδια,
και να ονειρεύεται
μεγάλα μυθιστορήματα χωρίς τελείες.
Ήθελε να γνωρίσει θαυμαστικά,κόμματα,
ερωτηματικά.
Αγαπούσε πολύ τα ερωτηματικά.
Την έκαναν να αισθάνεται σημαντική.
Όσο μεγάλωνε η τελεία
οι γονείς της ανησυχούσαν
που ήταν τόσο ανήσυχη.
Νόμιζαν πως δεν θα έβρισκε ποτέ
τον δρόμο της,

πως δεν θα καταλάβαινε ποτέ
τι σημαίνει να είσαι τελεία,
πως δεν θα γινόταν ποτέ τέλεια τελεία.
Μια μέρα αποφάσισε να φύγει
από το σπίτι της.
Είχε ορκιστεί στα λεξικά
πως θα ζούσε με τον τρόπο
που ήθελε αυτή.
Και άνω και κάτω.
Και θαυμαστικό και κόμμα
και ερωτηματικό και όλα μαζί
ήθελε να είναι.
Μια μέρα γνώρισε
μια άλλη ανήσυχη τελεία.
Ήταν τόσο χαρούμενες
που βρήκαν η μία την άλλη
που από την χαρά τους
ξεπετάχτηκε άλλη μια.
Ανήσυχη κι αυτή
και όλες μαζί γίνανε
αποσιωπητικά.
japan-photo:

Hiroshi SugimotoRevolution 001, 1990N. Atlantic Ocean, Newfoundland©Hiroshi Sugimoto

japan-photo:

Hiroshi Sugimoto
Revolution 001, 1990
N. Atlantic Ocean, Newfoundland
©Hiroshi Sugimoto

© Amber Ortolano

© Amber Ortolano

© Amber Ortolano

© Amber Ortolano

© Amber Ortolano

© Amber Ortolano

It seems I’ve stopped speaking with my voice. Part of me fell asleep and just watches.
Fernando Pessoa  (via ofaida)
nine-twenty-five:

Μια απελπισμένη φίλη (Δημήτρης Σταμούλης, via)

nine-twenty-five:

Μια απελπισμένη φίλη (Δημήτρης Σταμούλης, via)